Φ180

Ιστορία της Νεότερης Φιλοσοφίας

Aντικείμενο της παράδοσης είναι η φιλοσοφική σκέψη των νεοτέρων χρόνων, με αφετηρία το έργο του Descartes (1596-1650), στο οποίο η γνωσιοθεωρία περνά στο προσκήνιο και προβλήματα όπως η σχέση νου και σώματος και το πρόβλημα του εξωτερικού κόσμου τίθενται με τη μορφή με την οποία συζητούνται και σήμερα. Έμφαση θα δοθεί στο έργο των ορθολογιστών φιλοσόφων του 17ου αιώνα (Descartes, Spinoza, Leibniz)και των Βρετανών εμπειριστών  (Locke, Berkeley, Hume).

Βιβλιογραφία:

  • Ν. Αυγελής, Εισαγωγή στη φιλοσοφία (Θεσσαλονίκη: 2000).
  • Fr. Chatelet (επιμ.), Η φιλοσοφία, τομ. Β΄-Γ΄ (Αθήνα: Γνώση, 1984-85).
  • J. Cottingham, Φιλοσοφία της επιστήμης Α΄: Οι ορθολογιστές (Αθήνα: Πολύτροπον, 2003).
  • R. S. Woolhouse, Φιλοσοφία της επιστήμης Β΄: Οι εμπειριστές (Αθήνα: Πολύτροπον, 2003).
  • A. Kenny (επιμ.), Ιστορία της δυτικής φιλοσοφίας, (Αθήνα: Νεφέλη, 2005).
  • Β. Russell, Iστορία της δυτικής φιλοσοφίας, τόμ. 2 Νεότερη φιλοσοφία (Αθήνα: Αρσενίδης, χχ.).
  • W. Windelband-H. Heimsoeth, Εγχειρίδιο ιστορίας της φιλοσοφίας, τόμ. Β΄-Γ΄ (Αθήνα: ΜΙΕΤ, 1982-85).